Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο της Αναστασίας Ζήγρα-Χαζτησυμεώνογλου με τίτλο «Εκτός» από τις Εκδόσεις Παρέμβαση. Πρόκειται για είναι ένα νεανικό μυθιστόρημα με στοιχεία φαντασίας, δράσης και ψυχολογικής ωρίμανσης, γραμμένο από ένα κορίτσι 15 ετών, την Αναστασία Ζήγρα-Χατζησυμεώνογλου• γεγονός που το κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακό. Η συγγραφή ενός ολοκληρωμένου και συναισθηματικά φορτισμένου βιβλίου σε τόσο νεαρή ηλικία δείχνει μια δημιουργική ωριμότητα, μια βαθιά κατανόηση της εφηβικής πραγματικότητας και μια αυθεντική, άμεση φωνή. Η ζωντάνια, η αλήθεια και η αμεσότητα της Eliza, της ηρωίδας του βιβλίου, δεν είναι απλώς λογοτεχνικές επιλογές. Είναι η ματιά μιας νέας δημιουργού που μιλά από μέσα προς τα έξω, και αυτό δίνει στο βιβλίο μια μοναδική δύναμη.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί η νεαρή συγγραφέας ξεδιπλώνει τις σκέψεις γύρω από τη συγγραφή του βιβλίου της και γενικότερα την τέχνη της γραφής.
Ερωτήσεις: Φιλιώ Μπτούρη
– Aναστασία,τι σε ενέπνευσε να γράψεις αυτό το βιβλίο και πότε κατάλαβες ότι η ιστορία άξιζε να γίνει μυθιστόρημα;
Η αλήθεια είναι ότι η σχέση μου με τα βιβλία δεν είναι πολύ καλή. Έχω δει, όμως, άπειρες σειρές και ταινίες και νομίζω ότι αυτό σε συνδυασμό με την φαντασία και την παρατηρητικότητά μου με βοήθησαν να βρω την αρχική ιδέα. Επίσης, ο ενθουσιασμός που εισέπραττα από τους ανθρώπων που άκουγαν για το βιβλίο μου ήταν αυτό που με έκανε να καταλάβω ότι ίσως άξιζε.
– Η ηρωίδα έχει μια «δύναμη» που την κάνει να ξεχωρίζει. Για εσένα, τι συμβολίζει αυτή η δύναμη;
Η δύναμη που έδωσα στην Eliza, στα δικά μου μάτια, είναι αυτό το βάρος που είναι διαφορετικό στον καθένα μας. Συμβολίζει τις σκέψεις, τους φόβους και τα συναισθήματα που όλοι έχουμε, αλλά θέλουμε να κρύψουμε.
-Η πρωταγωνίστρια βιώνει έντονα τη διαφορετικότητα και την απόρριψη. Πόσο κοντά είναι αυτά τα συναισθήματα στις εμπειρίες των εφήβων σήμερα;
Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, οι έφηβοι στις μέρες μας νιώθουν πολύ έντονα συναισθήματα όπως αυτά τις πρωταγωνίστριας και γι’ αυτό προσπάθησα να περάσω στον κάθε αναγνώστη ότι υπάρχουν και άλλα άτομα με παρόμοιες ανασφάλειες.
– Πόσο σε επηρέασε η σχολική πραγματικότητα –μαθητές, καθηγητές, κοινωνικές πιέσεις– στη διαμόρφωση της ιστορίας;
Η σχολική πραγματικότητα, η καθημερινότητά μου και κάποιες καταστάσεις που έχω ακούσει είναι τα κύρια στοιχεία που με επηρέασαν, έτσι ώστε να καταλήξω σε τι ήθελα να δώσω περισσότερη βάση.
-Υπάρχει κάποιο μήνυμα που θα ήθελες να κρατήσει ένας αναγνώστης της ηλικίας σου κλείνοντας το βιβλίο;
Το μήνυμα που θα ήθελα να κρατήσουν οι αναγνώστες του βιβλίου μου είναι το πόσο σημαντικό είναι να αγαπήσουμε και να αποδεχτούμε τον εαυτό μας. Να αποδεχτούμε την διαφορετικότητά μας και να παλέψουμε έτσι ώστε να αγαπήσουμε κάθε ελάττωμα.
– Πώς αντέδρασαν οι φίλοι, οι καθηγητές και η οικογένειά σου όταν έμαθαν ότι εξέδωσες βιβλίο σε τόσο μικρή ηλικία;
Θεωρώ πολύ σημαντική τη στήριξη που είχα ειδικά από τους γονείς μου, καθώς με βοήθησαν να πιστέψω στον εαυτό μου και να συνεχίσω την προσπάθειά μου. Ο ενθουσιασμός των φίλων και καθηγητών μου ήταν, επίσης, πολύ ενθαρρυντικός.
-Τέλος, βλέπεις τη συγγραφή ως κάτι που θέλεις να συνεχίσεις στο μέλλον ή αυτό το βιβλίο ήταν ένας μοναδικός τρόπος έκφρασης αυτής της περιόδου της ζωής σου;
Η αλήθεια είναι ότι η συγγραφή είναι κάτι που
σίγουρα θα με ενδιέφερε στο μέλλον. Αυτό γιατί μέσα από το γράψιμο μπορώ να εκφράσω τόσο εύκολα τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τη φαντασία μου, που πραγματικά είναι κάτι που δεν θα ήθελα να αφήσω.
